|
|
|
|
|
|
|
|
Geheel onverwacht goed nieuws voor de mensen van de voormalige vzw Streekvereniging Zenne en Zoniën, nu vertegenwoordigd door De Vrienden van Zenne en Zoniën. Een oude droom wordt alsnog werkelijkheid. Een fantastische aanwinst voor alle Natuurvrienden!
Er
komt een nieuwe school van het Gemeenschapsonderwijs op de
Bierenbergsite in Sint-Genesius-Rode. Al 20 jaar staan daar de gebouwen
van de campus biotechnologie en chemie van de VUB en ULB leeg.
Minister
van onderwijs Ben Weyts geeft nu 4 miljoen euro steun om het terrein
aan te kopen, de Vlaamse aanwezigheid in de faciliteitengemeente te
versterken, de natuur te behouden en het aanbod van het
Nederlandstalig onderwijs uit te breiden.
Nu kopen de Vlaamse
overheid en het GO! onderwijs het terrein dus aan aan. Ze gaan alles
renoveren en er middelbaar onderwijs organiseren. Minister van Onderwijs
Ben Weyts (N-VA) noemt het een buitenkans. "We kunnen een terrein van 5
hectare aankopen, dat vind je niet meer in een faciliteitengemeente.
Veel projectontwikkelaars lagen op vinkenslag om er grootschalige
woonprojecten neer te poten. Nu behouden we het groen en de natuur en
gebruiken we de gebouwen voor Nederlandstalige onderwijs. Daar is in de
regio veel nood aan. We geven het terrein terug aan de Vlamingen en de
Vlaamse gemeenschap. We hebben een mooi akkoord kunnen sluiten met de
VUB en het GO! onderwijs", zegt Weyts.
Ook Koen Pelleriaux,
de baas van het Gemeenschapsonderwijs, noemt het een mooie kans om
technisch en beroepsonderwijs aan te bieden in de regio. Al zal het wel
nog een hele tijd duren eer er sprake is van een nieuwe school.
"We
willen hier op termijn een school maken, maar daar gaat nog wat water
door de Molenbeek moeten vloeien eer we een school gaan hebben. Het is
niet meteen voor morgen. Er moeten gebouwen afgebroken worden en grondig
gerenoveerd om het tot een school te maken. Er is is hier in de buurt
al veel basisonderwijs en er zijn ook genoeg ASO-scholen. Maar beroeps
en technisch onderwijs daar is een groot tekort aan. Maar het is een
werk, op lange termijn." (Bron Lennart Segers, VRT Regionaal Nieuws,
afbeelding Jelle Schepers Nieuwsblad)
Honderd jaar geleden ontving het
kasteel van Gaasbeek zijn eerste museumbezoekers. Marie Arconati Visconti, de laatste
markiezin van het kasteel, had de uitdrukkelijke wens dat haar
levenswerk werd opengesteld voor het publiek. Na een grondige restauratie schittert haar zorgvuldig gedecoreerde droomburcht opnieuw in volle glorie. De collectie is weer thuis, klaar om in een nieuwe scenografie bewonderd te worden. Naar Gaasbeekse traditie nodigen we nationaal en internationaal erkende kunstenaars uit om met nieuwe creaties of bestaand werk in dialoog te treden met deze gelaagde plek.
Met een rijke geschiedenis van zo’n 800 jaar, is het kasteel een oord bezaaid met verhalen. De voormalige bewoners met elk hun eigen – toch wel rebelse – karakter eisen opnieuw hun plek op in de nieuwe opstelling. De stemmen uit het verleden weerkaatsen hier op de muren, resoneren in de gangen en fluisteren ons zachtjes toe. Hun echo’s vinden weerklank in brieffragmenten die je op sleeptouw nemen door de kasteelkamers. Op een speelse en ontroerende manier verdiep je je in de passie van Marie voor haar kasteel, voel je het verdriet van Costanza om de dood van haar zoon of beleef je de verwondering van Giammartino tijdens zijn avontuurlijke reis in het Midden-Oosten. Misschien verschillen hun dromen, mijmeringen en beslommeringen toch niet zo veel van de onze?
In het Kasteel van Gaasbeek dwaal je door eeuwen die moeiteloos in elkaar overvloeien, laat je je in de maling nemen door de tijd en besef je dat geschiedenis nooit ‘af’ is. De bijzondere kasteelcollectie - van schilderijen tot wandtapijten, van munten tot curiosa – gaat een verrassende confrontatie aan met diverse hedendaagse werken die zorgvuldig werden geselecteerd. Enkele werken werden gecreëerd voor deze plek. De bijzondere ontmoeting tussen oud en nieuw wakkert de verbeelding aan en doet zowel de kunstenaar als de bezoeker dromen, reflecteren en fantaseren. Het verleden en het heden omhelzen elkaar hier innig en maken de hartslag voelbaar van wat was.
Net nu de voorjaarsklassiekers betwist worden, komt het Heemkundig
Genootschap op de proppen met de langverwachte publicatie over wielrenner Jef Wauters.
Wielerfanaten Marc Hindrijckx, Jos Van Impe en Hans Vanden Bosch bundelden hun
krachten en speurden maandenlang websites af, raadpleegden oude kranten op zoek
naar wieleruitslagen, doken in wielerencyclopedieën en identificeerden oude
wielerfoto’s. Het resultaat is een rijkelijk geïllustreerd werk met 175 foto’s,
documenten en de volledige palmaressen van alle wielerwedstrijden waar Jef
Wauters aan deelnam als beroepsrenner.
De vele lof die renner Jan Debusscher uit het naburige Dworp oogstte, trok de jonge Huizingenaar Jef Wauters aan om ook wielrijder te worden in 1923. Gezegend met een bonkig lijf en forse, snelle dijen rijgt de beenhouwersgast de overwinningen bij mekaar in de jeugdcategorieën. Na een paar opmerkelijke exploten bij de onafhankelijken krijgt hij in juni 1926 een profcontract voorgeschoteld bij de profploeg Thomann-Dunlop. De overstap verloopt vlot. Vooral in kermiskoersen kan Jef het makkelijk afmaken. Wauters kan onderweg zijn krachten sparen en kiest steevast het juiste wiel. Zo wint hij op 21-jarige leeftijd reeds een etappe in de Ronde van België.
In 1928 wint hij zes koersen. Een van de sterke kanten van Jef was zijn grote zelfkennis: hij nam niet deel aan wedstrijden die hij niet kon winnen. Vaak won hij een paar wedstrijden op rij als hij de ‘goeie form’ te pakken had. Ook op de piste deed hij door zijn snelheid en explosiviteit mee voor de prijzen. Hij werd de poulain van ‘Krol’ Vermandel die hem de stiel van pistier leerde in het Brusselse Sportpaleis. Samen behaalden ze mooie successen tijdens pistemeetings. Zo reed Jef vijfmaal de populaire zesdaagse van Brussel.
In 1929 maakte Wauters de overstap naar de Franse ploeg La Nordiste. De 23-jarige Huizingenaar beleefde een waar succesjaar. Hij behaalde maar liefst 12 zeges waaronder de Belgische titel, de Scheldeprijs en werd zelfs geselecteerd voor het wereldkampioenschap in Zürich. Het volgende jaar kon hij zijn Belgische titel met wat geluk verlengen in Brasschaat.
Vanaf 1931 verwaterde zijn carrière na een laatste klasseflits in de Ronde van Duitsland. Het volgende jaar opende hij een horecazaak aan de voet van den Alsemberg: het café des Sports. Hij bleef wel nog tot de zomer van 1934 actief als pistier. Toen hing hij zijn fiets aan de haak. Jef bleef zich wel inzetten voor de wielersport, hoewel voetbal nu zijn favoriete hobby werd. Hij was één van de prominente stichters van de roemrijke voetbalclub SV Alsemberg. Jef Wauters overleed in 1975 op 69-jarige leeftijd.

Huizingenaar Jef Wauters: een kolos op de koersvelo, En het dorp zal duren, nr. 101-102 is te bestellen door overschrijving van 20 euro (+5 euro verzendkosten) op rekeningnummer BE24 0013 1143 4138 van het Heemkundig Genootschap.
Meer info: heemkunde.beersel@gmail.com
Marc Hindrijckx is voorzitter van wielerclub Cureghem Sportief en is de auteur van een heus naslagwerk over de profwielrenners in de Zennevallei. Dworpenaar Jos Van Impe publiceerde al over de Dworpse wielrenners Jan Debusscher en Gust Garrebeek en over tal van motorcrossers. Deze boeken kan je bestellen via www.lulu.com of bij de auteur zelf jvanimpe@gmail.com).
Contactpersoon: Hans Vanden Bosch 0468 18 11 45
www.heemkunde-beersel.be
N-VA Halle verzet zich tegen megaproject langs de Welkomstlaan
Openbaar onderzoek gestart voor project met 223 wooneenheden. N-VA Halle verzet zich tegen nieuwe grootschalige stadsontwikkeling met woonblokken tot 7 verdiepingen hoog!
De gemeenteraad keurde vorige maand het nieuwe PRUP (Provinciaal Ruimtelijk Uitvoeringsplan) goed. Het plan belooft de bouw van grote appartementsblokken in Halle af te remmen. "Dit is op zich een positieve ontwikkeling waar onze partij al jarenlang voor pleit", zegt N-VA gemeenteraadslid Rogier Lindemans. "Echter, wat het College niet vermeldde in hun triomfantelijke communicatie, is dat ze verschillende uitzonderingen in het plan hebben opgenomen."
“Het viel me meteen op dat de zone naast de Welkomstlaan expliciet uit het PRUP was gelaten", vervolgt Lindemans. "Tijdens de gemeenteraad heb ik gevraagd wat precies het plan was voor dat gebied en waarom daar plotseling hoger gebouwd zou mogen worden. Ik kreeg alleen vage antwoorden van de bevoegde groene schepen, waaronder dat er misschien een school zou komen. Twee dagen na de gemeenteraad werd bekend dat er een openbaar onderzoek is gestart om op die plaats 223 wooneenheden te bouwen. Deze informatie had toch al lang bekend moeten zijn bij de schepen?”
Het project omvat 1 appartementsblok van 7 bouwlagen, 2 appartementsblokken van 6 bouwlagen, 3 appartementsblokken van 5 bouwlagen, 3 appartementsblokken van 4 bouwlagen, samen met een totale bebouwde oppervlakte van 6800 m². “Een megalomaan project dat de leefbaarheid van de omliggende woonwijken onder druk zal zetten," vindt Rogier Lindemans, "de ontsluiting zal immers via de Welkomstlaan, maar ook langs de Kromstraat gebeuren.”
Nieuws Vrienden van Zenne en Zoniën
![]() |
| Leerlingen van het vierde leerjaar van de Lotse Blokbos school hielpen op 19 februari 2024 mee het bos aanplanten |
Een eeuwenoud verdwenen bos wordt gedeeltelijk in ere hersteld. Een toegankelijk bos van 1,3 ha met 2.700 bomen wordt aangeplant met subsidies van de Vlaamse Overheid. Het project kwam tot stand in samenwerking met het Strategisch Project voor de Zennevallei dat inzet op meer publiek toegankelijk groen en biodiversiteit.
In 2021 verkreeg Lokaal Bestuur Beersel een subsidie van het Agentschap voor Natuur en Bos en het Agentschap Binnenlands Bestuur (Vlaamse Randfonds) in het kader van de oproep groenprojecten in de Groene Rand. Via deze middelen kan een deel van het voormalige Zittertbos hersteld worden. Vandaag worden de laatste bomen geplant ter realisatie van dit project, in samenwerking met de Gemeentelijke Basisschool van Lot.
Het Zittertbos werd reeds vermeld op oude kaarten uit de 18e eeuw. Toen besloeg het een oppervlakte van meer dan 60 ha. Via dit project worden 2 percelen bebost, waarbij 1,3 ha bos hersteld wordt. Daarbij worden 2712 boompjes geplant, die uitsluitend bestaan uit inheemse soorten. Grenzend aan de spoorlijn wordt een brede bosrand aangelegd, bestaande uit o.a. meidoorn, kornoelje, kardinaalsmuts, hondsroos,... Het opgaand bos bestaat voornamelijk uit soorten zoals boskers, haagbeuk, esdoorn en grauwe abeel.
Het nieuwe bos is toegankelijk via een wandelpad. Langs dit wandelpad staan verschillende zitbanken waar je even kan verpozen. Zo kan je even halt houden op de open plek. Het infobord aan de ingang verwelkomt wandelaars en geeft ook meer uitleg over het verleden van deze locatie. Het Zittertbos kent namelijk een bewogen geschiedenis met Romeinse resten en oude burchten!