300 woningen op Novarode

In Sint-Genesius-Rode is de voormalige papierfabriek Novarode gesloopt. De site is gesaneerd. De Molenbeek krijgt opnieuw zijn historische bedding. Op een terrein van ruim 14 hectaren komen een openbaar park met waterpartijen en daar rond huizen en appartementen. Maar wie komt er wonen? Novarode ligt in het hart van het dorp, pal achter het gemeentehuis, vlakbij de kerk en de grootste school van Rode. Het is een brok lokale economische geschiedenis. Negenhonderd jaar geleden draaide hier al het rad van de watermolen van Termeulen. In het begin van de 16e eeuw werd het een papiermolen. De valleien van de Molenbeek en de Zenne waren destijds de bakermat van de papiernijverheid in de Nederlanden. In 1991 ging de intussen geïndustrialiseerde fabriek failliet. Driehonderd werknemers stonden op straat. Een concurrent nam het bedrijf over, maar startte het niet opnieuw op. Het verlaten terrein werd een dorpskanker. Daarom was de opluchting groot toen de gemeente de industriële bestemming van het gebied in 2003 veranderde in woon- en parkzone.

Veel openbaar groen en wat woningen: dat hoeveelheid en de aard van de woningen, en vooral over wie daar dan komt wonen.

Te groot?

Driehonderd woongelegenheden, deels in blokken van vier bouwlagen hoog, zo is een projectontwikkelaar van plan. De gebouwen in de buurt tellen slechts twee bouwlagen, protesteerde de Vlaamse oppositie in de gemeente. Maar volgens de Franstalige meerderheid is er slechts tweeëneenhalve bouwlaag zichtbaar van op straat omdat het terrein een hoogteverschil van bijna vijf meter heeft. De oppositie stelt ook vragen bij de bouwdichtheid en de mobiliteit. Driehonderd extra woongelegenheden zullen de files op de Zoniënwoudlaan nog verlengen.

 Gerommel in de marge, zal je denken. Misschien niet. Rode ligt geprangd tussen het tweetalige Brussel en het Franstalige Wallonië. ‘Le corridor’ gaat hierover. Alle iets grotere bouwprojecten in dit gebied worden met argusogen gevolgd. De taaldruk is hier groot, maar ook zogenaamde ‘geostrategische belangen’ spelen een rol. Bovendien ligt de site in de oude dorpskern van de faciliteitengemeente. De villawijken ten oosten van de spoorweg Brussel-Nijvel, in de buurt van het Zoniënwoud en de Waterloosesteenweg, worden algemeen beschouwd als de Franstalige kant van de gemeente. Het centrum ten westen van de spoorweg, verstrengeld met tweelingbroer Alsemberg, bleef tot nog toe relatief Vlaams. De Vlamingen willen niet het risico lopen om dat in hun nadeel te veranderen. Daarom wilde de Vlaamse overheid graag zelf een woonproject op de site realiseren.

Vlabinvest probeerde herhaaldelijk betrokken te worden bij dit dossier, maar dat lukte niet. (Vlabinvest is een investeringsfonds voor de Vlaamse Rand. Het geeft voorrang aan kopers en huurders met een klein tot middelgroot inkomen die een band hebben met de streek. Meestal werkt Vlabinvest daarvoor samen met een sociale huisvestingsmaatschappij.) Niet goedschiks: alle contactpogingen met de eigenaar liepen op niets uit. Niet kwaadschiks: Vlabinvest heeft een recht van voorkoop bij de verkoop van vastgoed in zijn werkingsgebied, maar dat werd op een juridisch spitsvondige manier ontweken. De eigenaar besloot het goed niet officieel te verkopen aan de projectontwikkelaar, maar over te dragen via een vennootschapspatrimonium. Een wettelijk toegelaten constructie waarop het voorkooprecht niet van toepassing is. De gemeente verwacht van de projectontwikkelaar wel 50 zogenaamde ‘betaalbare’ appartementen, maar wil die zelf toewijzen, niet via een sociale huisvestingsmaatschappij. Ze is bang dat die voorrang zal geven aan Vlamingen. Toch groeit de kans dat een Vlaamse sociale huisvestingsmaatschappij betrokken wordt. Volgens het Vlaamse grond- en pandendecreet moeten in Rode tegen 2025 209 sociale woningen gerealiseerd worden. Novarode moet wettelijk 20 % bescheiden woningen tellen waarvan minstens 10 % echte sociale woningen. De ontwikkelaar mag dit zelf doen, onder de controle van de Vlaamse Maatschappij voor Sociaal Wonen (VMSW), of hij mag de gronden ook verkopen aan de plaatselijke sociale huisvestingsmaatschappij of, als deze ze niet wil, aan de VMSW.

(bron: Randkrant april 2012 – auteur Carla Goetvinck).

Naar Raad van State tegen verstedelijking

Lots Actiecomité en Zenne en Zoniën naar Raad van State

Tegen Ringweg en verdere verstedelijking

Zowel een aantal rechtstreeks betrokken leden van het Actiecomité Geen Ringweg in Lot als Streekvereniging Zenne en Zoniën gaan in beroep bij de Raad van State tegen het Gewestelijk Ruimtelijk Uitvoeringsplan voor het Vlaams Strategisch Gebied rond Brussel. Samen met een aantal omwonenden vragen zij zowel de schorsing  als de nietigverklaring van de plannen van de Vlaamse regering.

Eerder al besliste het schepencollege van Beersel dat de gemeente een verzoek tot nietigverklaring tegen het GRUP-VSGB zou indienen, omdat er onvoldoende rekening in wordt gehouden met haar voorstellen ivoor  de oplossing voor het mobiliteitsvraagstuk in Lot. 
 

De beslissing om los van de gemeente nu ook zelf een beroep in te stellen, steunt op twee redenen. Eerst en vooral wensen de actievoerders en de omwonenden te voorkomen dat de regie voor de regeling van het mobiliteitsvraagstuk in Lot en dan meer bepaald voor de Ringweg-problematiek, uitsluitend aan de politiek zou worden overgelaten. Zonder dat de Lottenaren daar echt worden bij betrokken. 

Ook gaat het beroep dat zij instellen een stuk verder dan dat van de gemeente. Zij kanten zich ook tegen die onderdelen van het GRUP-VSGB die voorzien in het dichtbouwen van Lot en het ongebreideld verhogen van het aantal bouwlagen (tot 5 bouwlagen).

De internationalisering van de Vlaamse Rand rond Brussel

Colloquium en panelgesprek

De internationalisering van de Vlaamse Rand rond Brussel

Donderdag 26 april 2012
Provinciehuis, Leuven

---

De effecten van de Europese en internationale rol van Brussel blijven niet beperkt tot het grondgebied van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, maar zijn in toenemende mate ook in de Rand voelbaar. Internationale instellingen en bedrijven vestigen zich in omliggende gemeenten nabij de Europese hoofdzetel en trekken daarbij diverse diensten en arbeidskrachten aan. Door de sterke bevolkingsgroei in de hoofdstad en de uitstroom van anderstaligen naar de Rand, maar ook door de aanwezigheid van tijdelijke arbeidskrachten, voornamelijk uit de EU-landen, staat het Nederlandstalig karakter van deze gemeenten onder druk.  Inzetten op de internationalisering van de economie en de samenleving wordt door de Vlaamse overheid gezien als een economische noodzakelijkheid met veelal positieve effecten, maar op een aantal terreinen wordt de impact als problematisch ervaren en worden passende beleidsantwoorden gezocht.


Het colloquium wil een status quaestionis op maken van het onderzoek in binnen- en buitenland naar de effecten van deze internationalisering op demografisch, economisch, cultureel, sociaal, ruimtelijk, politiek vlak en ook op niveau van identiteit en taalgebruik. Hoe kan worden omgegaan met deze vraagstukken tegen de achtergrond van het beleid van de Vlaamse overheid en van de provincie Vlaams-Brabant dat erop gericht is om het Nederlandstalig karakter van de gemeenten te handhaven, sociale verdringing tegen te gaan en de open ruimten te beschermen?

Brussel en het randgebied zijn economisch en functioneel sterk vervlochten, maar administratieve en politieke grenzen maken een coherent beleid slechts mogelijk indien alle betrokken overheden en bestuursniveaus hun verantwoordelijkheid opnemen en samenwerken. Zowel het spanningsveld als de samenwerking van steden en hun omringende regio zijn een internationaal gegeven. Daarom komen ook buitenlandse cases en vergelijkingspunten met Brussel en andere steden aan bod.

---

Wetenschappelijk Comité: Jan Degadt (HUBrussel), Mieke Devlieger (CTO, KULeuven), Caroline Van Wynsberghe (UCL), Rudi Janssens (BRIO, VUB), Machteld De Metsenaere (BRIO, VUB) en Ann Mares (BRIO, VUB)

---

Het colloquium is een intitiatief van Documentatiecentrum Vlaamse Rand

---

Met steun van Provincie Vlaams-Brabant, Vlaamse overheid, Coördinatie Vlaamse Rand, vzw ‘de Rand’, Studiedienst Vlaamse Regering

Discretie overheerst in Lot Beersel

Discrete windstilte in Lot – Beersel

De tijdelijke windstilte die zowel bij het Actiecomité Geen Ringweg in Lot als bij Streekvereniging Zenne en Zoniën schijnt te heersen, is inderdaad niet meer dan schijn.

Er wordt binnen die luwte wel degelijk in stilte verder gewerkt en er komen nieuwe initiatieven. Intussen voeren het Actiecomité en onze vereniging discrete gesprekken met alle betrokkenen en in het bijzonder met ALLE politieke partijen die vertegenwoordigd zijn in de gemeenteraad van BEERSEL.

Onze bedoelingen blijven glashelder: de problematiek van de Ringweg om Lot en van het daaraan gekoppelde zware vrachtverkeer moet een ernstige en duurzame oplossing krijgen. Ook tegen het volbouwen van Lot en de verstedelijking die ons wordt opgedrongen door het Gewestelijk Ruimtelijk Uitvoeringsplan van het Vlaams Strategisch Gebied rond Brussel blijven wij ons verzetten. Het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan, dat daar al te naïef verder op zou bouwen, willen wij nog aangepast zien worden.

U hoort er nog van.

Rozentuin Coloma wordt groter

Na vele jaren van enorme inspanningen is Marcel Vossen erin gelukt om tegen deze zomer ook een sectie Chinese rozen toe te voegen aan de rozentruin van Coloma in Sint-Pieters-Leeuw. Als alles volgens plan verloopt kan dit nieuwe stukje tegen de rozendagen van 22 juni – 24 juni 2012  ingehuldigd worden.
 
Het Colomapark herbergt op dit moment reeds de meest volledige rozentuin van Europa. Met meer dan 3500 rozenvariëteiten uit 26 landen die er groeien op meer dan 60.000 struiken.  Van juni tot oktober bloeien er dagelijks 200.000 bloemen die zorgen voor een adembenemend kleurenpalet. En elk jaar worden er nog variëteiten aan deze al fenomenale collectie toegevoegd. Pronkstuk is de Japanse collectie,150 verschillende rozensoorten, die in 2010 werd aangelegd.

De rozentuin in het Colomapark (J Depauwstraat 25, Sint-Piters-Leeuw) is open van 15 mei tot 30 september van 10.00 tot 20.00 uur. Gesloten op maandag. Naast het rozenmuseum in het Colomapark is men begonnen met de voorbereidende werken voor de aanleg van een nieuw stukje Chinese rozentuin.

Bron: www.sint-pieters-leuw.eu/ Sint-Pieters-Leeuw - nieuwssite.

Wilderveld krijgt zegen van de provincie

Tot onze verbazing heeft de bestendige deputatie - provincie Vlaams-Brabant op 2 februari 2012 het RUP Wilderveld goedgekeurd. We hadden vanuit het wijkcomité nochtans omstandig de bestendige deputatie geïnformeerd over belangrijke inhoudelijke en procedurele problemen. Het feit dat de overschrijding
van de termijnen van de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening compleet werden genegeerd is verrassend en een pertinente aanfluiting van de wetgeving.
Hiermee is de normale procedure ten einde: het RUP Wilderveld is goedgekeurd. Deze beslissing kan enkel aangevochten worden bij de Raad van State op basis van de procedurefouten. Dit dient te gebeuren via een gespecialiseerd advocaat en vereist dus ook de nodige financiële middelen.
Een jurist uit onze wijk zocht reeds uit dat een eerste schriftelijk advies op circa € 1 500 zou uitkomen en dat een totaalprijs van € 8000 à 12 000 voor de volledige procedure realistisch is. Een vlugge omrekening leert ons dat als 80 gezinnen bereid zouden zijn €150 euro te storten, de
zaak haalbaar is.
De rechtszaak kan opgestart worden door 1 persoon of door een groep van personen. Het actiecomité zelf is geen rechtspersoon en zal zelf geen rechtszaak starten, maar kan wel helpen met o.a. de opgebouwde dossierkennis. De jurist van onze wijk is bereid om de zaak te trekken en het "eerste advies" te laten opstellen bij het advocatenkantoor zodra de eerste som verzameld is.
Omdat de tijd dringt daarom volgende dringende oproep:
1. Stort uw bijdrage zo snel mogelijk (voor het einde van deze week) aan het actiecomité Wilderveld Verstikt in 1600 Sint-Pieters-leeuw op
rekningnummer 973-0149055-97. Wij rekenen op € 150 per gezin
2. Stuur een mailtje naar rupwilderveld@hotmail.com met uw naam en contactgegevens. We houden zorgvuldig naam en bijdrage bij zodat bij het einde van de procedure de niet gebruikte gelden pro rata teruggestort kunnen worden aan de gevers.
Zodra de eerste € 1 500 euro bij elkaar gebracht is, wordt het advocatenkantoor aan het werk gezet.
Naargelang de ontvangen bijdragen en in functie van het dossierverloop kunnen we daarna inschatten welke volgende stappen gezet kunnen worden. Indien voldoende wijkbewoners willen meedoen kan de volledige procedure bekostigd worden. Indien geen zaak wordt opgestart bij de Raad Van State wordt het RUP Wilderveld begin april gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad en wordt het meteen
van kracht.
                        

Gemeenteraad Beersel kan naar Raad van State

De gemeenteraad van Beersel is net zoals het college, bevoegd om te beraadslagen en te beslissen over een eventueel annulatieverzoek voor de Raad van State tegen het (in Lot vervloekte) GRUP-VSGB. Dat blijkt uit artikel 193 van het Gemeentedecreet en wordt door deskundigen ook bevestigd.

Artikel 193, eerste lid van het gemeentedecreet (= decreet van 15 juli 2005), zoals gewijzigd door artikel 4 van het decreet van 14 maart 2008, luidt:

“Het college van burgemeester en schepenen beslist tot het optreden in rechte namens de gemeente. De gemeenteraad kan echter beslissen om deze bevoegdheid in de plaats van het college uit te oefenen…”

In het toonaangevende “Praktisch handboek voor gemeenterecht” van Professor Dujardin wordt deze bepaling als volgt toegelicht:

“Krachtens artikel 193, eerste lid van het Gemeentedecreet komt het aan het college van burgemeester en schepenen toe te beslissen over het instellen van de rechtsvorderingen namens de gemeente als eiser of verweerder. De gemeenteraad kan luidens het tweede lid echter beslissen om deze bevoegdheid in de plaats van het college uit te oefenen. In de gevallen waarin een lid of meerdere leden van het college van burgemeester en schepenen betrokken zijn in de zaak, beslist de gemeenteraad noodgedwongen”

(J. Dujardin e.a., Praktisch handboek voor gemeenterecht, Brugge, Die Keure, 2009, 413).

Dujardin en consoorten wijzen er in hun handboek op dat deze bepaling zowel betrekking heeft op vorderingen voor de gewone rechtbanken, als voor vorderingen voor de Raad van State.